Berichten

‘In een middag door de overgang!’ – kan dat dan?

Daar zaten we dan met een groep van 20 vrouwelijke professionals in Het Seinwezen Haarlem. ‘In een middag door de overgang! – bewustwordingsprogramma over de overgang, werk en loopbaankeuzes’ heette onze workshop van 6 oktober jl. Dat was een ambitieuze doelstelling. Het bleek niet ten onrechte te zijn dat we het half grappend een ‘snelkookprogramma’ noemden.
Binnen drie uur kwamen de fysieke, mentale, sociale en spirituele kanten van de overgang langs voor een gehoor van vrouwen van 44-58 jaar uit half Nederland: van de Flevopolder tot de Achterhoek en de hele Randstad.

2016-10-06-16-26-00

Velen beseften hoe weinig ze wisten over de ‘basics’: de impact van onze hormoonhuishouding op ons functioneren, en het feit dat 8 van de 10 vrouwen in meerdere of mindere mate last van fysieke of mentale klachten heeft in deze periode. In allerlei opzichten was dit dus inderdaad een bewustwordingsprogramma.

We gebruikten het online instrument Primoforum voor een opiniepeiling en aan het eind voor het inventariseren van ideeën die de deelnemers bedachten als toepassing van de opgedane informatie en inspiratie uit de workshop.

Op de flipover met vraag ‘Wat bracht deze middag jou?’ stonden kreten als

  • Inzicht, nieuwe doelen!
  • Informatie en inspiratie
  • Balans en humor
  • De overgang is veel interessanter dan ik dacht!
  • Wat een boeiende informatie
  • Mildheid over mezelf
  • De berg op, maar ook weer af! (helder perspectief)
  • Herkenning en plezier
  • Ik ga een volgende stap maken!
  • Jullie vullen elkaar goed aan in de presentatie, allebei zo anders door de overgang

De alcoholvrije Spritz-zonder-Apérol leidde het napraten in, dat uitliep door de geanimeerde gesprekken. De heerlijke biologische hapjes van Vuur & Vlam werden alom geloofd. We namen afscheid alsof we elkaar al langer kenden dan maar een middag – een gesprek over ‘de overgang’ geeft al snel een gevoel van verbondenheid, of je nou net aan de vooravond ervan staat, of er al bijna doorheen bent!

Hoge hakken

Lisette Thooft opende op de haar zo eigen sprankelende manier gisteravond onze tweede lezingenreeks, het bewustwordingsprogramma voor hoogopgeleide vrouwen in de overgang.
Naast dat zij zeer goed ingevoerd is in de materie en waar nodig refereert aan wetenschappelijk onderzoek, vlecht Lisette op een geestige manier ook veel persoonlijke en sappige verhalen door haar betoog. En ze houdt ervan haar gehoor te prikkelen. Deze keer is een van die prikkels dat wij als vrouwen hoge hakken zouden dragen om mannen te behagen. Want niet alleen zijn hoge hakken op de lange duur slecht voor ons lijf, maar het loopt ook nog eens beroerd. Als je ouder en wijzer wordt, heb je daar geen zin meer in. Je wordt namelijk wat liever voor jezelf en houdt je niet meer zo bezig met hoe anderen je zien. Zelf loopt ze alleen nog maar op platte schoenen en eigenlijk het liefst op barefoot-shoes…
Ha, die uitspraak roept verzet op in de zaal – ‘ik draag hoge hakken echt voor mezelf, omdat ik het mooi vind en me er krachtig op voel’ en een ander: ‘ik doe het alleen voor belangrijke klussen maar ze gaan daarna zo snel mogelijk uit’. Lisette verstaat de kunst om ons op scherp te zetten en daarna ook weer nuance aan te brengen; ze gaat door op belangrijker thema’s rond de overgang.
Die schoenen houden de gemoederen echter nog wel bezig: er wordt in de nazit aan meerdere statafels over doorgepraat!

schoenen
“Hoge hakken”: een non-issue in tijden waarin er wel belangrijker zaken zijn om je druk over te maken. En toch is het een grappig symbool voor het proces waarin we als vrouwen terechtkomen rond ons 50e. Zoals we steeds benadrukken: de overgang is veel meer dan fysieke veranderingen. Het is een pad naar diepere bewustwording, naar vollediger mens zijn. Naar meer handelen vanuit ‘dit ben ik, hier sta ik voor’ (al dan niet op hoge hakken) en veel minder vanuit ‘dit is mijn maatschappelijke identiteit en dit wordt van mij verwacht’.
Aan het eind van de avond vroegen we deelnemers in enkele woorden iets op de flipover te schrijven bij de vraag ‘Wat bracht vanavond je?’ – en bovenaan schreef één van hen ‘Ik wil hakken!’

 

En een week hierna verscheen dit bericht op nu.nl over de hoge hakken van Victoria Beckham 🙂

Duursportster en de overgang

Je bent 49, werkt als schrijftrainer en –coach en traint voor de Ironman. Deze stoere tante is Louise Cornelis uit Rotterdam. Op haar blog over de weg naar de Ironman introduceert ze zich als volgt: “ik hoop in 2016 een hele triathlon te volbrengen. Da’s op mijn 50e dan dus 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42 km lopen, overigens zonder tijds- of klasseringsambities. En op voorwaarde van dat ik het leuk blijf vinden, en heel blijf. Van de weg naar de hele triathlon doe ik hier verslag”.

In de voorbereiding voor deze grote fysieke en mentale uitdaging die de Ironman is,  merkt zij dat ze op onvoorspelbare momenten last heeft van enkele hinderlijke fysieke verschijnselen. Denk aan slecht slapen, onregelmatige heftige menstruatie, niet vooruit te branden zijn, last van spieren en gewrichten.
En wat doet deze professional-in-de-overgang: ze schrijft daar een opmerkelijk openhartig verslag over vergezeld van deze waarschuwing: “Als de overgang voor jou taboe is, lees dan maar niet verder. Het is één van de doelen van mijn weblog om open te zijn over dit aspect van als vrouw sporten rond je vijftigste, al is het alleen maar omdat daar zo weinig over te vinden is”.

Dit kom je nog niet zo vaak tegen in de buitenwereld: gewoon beschrijven van verschijnselen zonder een toon van klagen, eerder verwonderd en vooral ook: hoe ga je ermee om en hoe vind ik er verklaringen en oplossingen voor?
We hebben Louise gevraagd of we het mochten doorplaatsen omdat we dit graag delen als een verfrissend voorbeeld!

“Verlangen” en pop-upinspiratie met 70 vrouwen & 5 mannen…

Een telefoontje dit voorjaar: of ik in september een van de sprekers wilde zijn op de pop-up-inspiratieavond van Isis, een Haarlems netwerk voor ondernemende vrouwen en hun introducés. Een inspirerend verhaal vertellen (no pressure;) zonder PowerPoint of andere hulpmiddelen.
Ik aarzelde eerst. Maar plotseling kwam de toespraak die ik op mijn moeders begrafenis uitsprak in mijn gedachten, en ik vermande me. Het ging daarin o.a. over gefnuikt verlangen en bij nader inzien vond ik dat ik wel degelijk iets met anderen te delen had over ‘je leven als kunstwerk’ en ‘leven vanuit verlangen’. Sinds het zware jaar dat ik in 2014 doormaakte, weet ik namelijk eens te meer hoezeer scheppen voortkomt uit verlangen. Susanna en ik zouden bijvoorbeeld nooit met Werkende Weg en de lezingenreeks begonnen zijn zonder een sterk verlangen om iets betekenisvols te creëren voor werkende vrouwen in de overgang.
En zonder een sterk verlangen naar een gemeenschap volgens onze eigen ‘sociale architectuur’ zou het ‘dorpje in de stad’ zoals dat er nu is met onze woongroep niet al 26 jaar bestaan. De motor van creatie is verlangen!

Wat ik broedend op mijn verhaal voor het netwerk van Isis steeds sterker zag, is de lijn tussen mijn familiegeschiedenis en mijn eigen leven – net als Steve Jobs ons leerde met zijn prachtige Stanfordspeech over “connecting the dots”.
Kijkend met die bril van ‘verlangen’ als rode draad, zag ik opmerkelijke en inspirerende lijnen van vroeger naar nu. Sinds ik me – mede door alles wat de overgang bij mij teweegbracht – ben gaan bezighouden met de kracht van verlangen, is er een nieuwe wereld voor me open gegaan. Meer dan ooit besef ik dat de reis even belangrijk is als het reisdoel, en dat we het onderweg ook naar onze zin willen hebben. Dat ‘je goed voelen’ mág.

IMG-20150908-WA0003

Het was een prachtige avond op 7 september met een bijzondere line-up van sprekers: van Volkskrant-modejournalist Merel Bem over de betekenis van onze kleding tot publiciste Lisette Thooft over ‘uit ’t hoof(d)t komen” en Leonie Verstegen, moeder van drie, die als 40+-er haar droom waarmaakte: naast haar baan lukte het haar om gekwalificeerd te worden voor de WK Iron Man 2014 in Hawaï. En daartussen mijn verhaal over leven vanuit verlangen.
In het vertellen door welke diepe verlangens mijn grootvader en mijn moeder werden gedreven en hoe ik daar nu zelf vorm aan geef, voelde ik de herkenning en respons uit de zaal. Dat ervoer ik als een mooie connectie tussen mij en al die vrouwen (en enkele mannen) die ik niet kende. Dat maakte niet uit, we herkenden in elkaar de weg die we gaan, de verlangens die we koesteren, de blokkades op ons pad en al het ‘moeten’ waar we mee worstelen.

Het is wel iets voor mensen die bovenin de piramide van Maslow zitten, besefte ik in deze tijd van vluchtelingendrama’s maar al te goed. Er was een Syrische vluchteling te gast op deze avond, samen met zijn taalcoach. Zijn veerkracht en hun vriendschap inspireerden in de ware zin van het woord: inspiratie=inblazing, bezieling: het raakte me om te zien hoeveel mensen zich inschreven om mee te helpen met de vluchtelingenhulp hier.

Door hoe sterk het spreken over verlangen resoneerde met de zaal, verheug ik me nóg meer op de workshop over The Desire Map “Leven vanuit verlangen”die ik 9 en 10 oktober ga geven samen met TaoYogatrainer Loes van Beest – er zijn nog enkele plaatsen. Ook zien Susanna en ik uit naar de reprise van onze lezingenreeks in Het Seinwezen (wees welkom!).

Lusteloze vrouw met tas

In het MUMOK, het Weense Museum voor Moderne Kunst, raakte ik deze zomer van slag door wat ik op de expositie over Pop Art zag, op de foto hierboven.

Op het eerste gezicht een gewone zaal met een kleed schoolkinderen en belangstellende bezoekers. Pas toen ik bij de tweede ronde dichterbij het rechtse schilderij van Roy Lichtenstein ging kijken, kreeg ik de zenuwen van de wat ouderwets geklede vrouw die daar stond, zoals ze daar lusteloos voor zich uit bleef staren.

2015-07-08 11.10.15

Alleen: het was geen vrouw, zag ik toen pas. Het was een kunstwerk. Levenloos, maar met een levende boodschap. Ik zag een vermoeide, uitgebluste vrouw van rond de 50 jaar, schat ik (het kunstwerk is uit 1974, toen de vrouwen er na hun 40e vaak ouwelijker uitzagen dan we nu gewend zijn).
Mijn fantasie sloeg op hol: dit is een vrouw in de overgang die teleurgesteld was in het leven. De sjeu is al lang verdwenen uit haar huwelijk of misschien is ze al gescheiden. Haar kinderen zijn de deur uit en ze wacht hier op de bus naar een saai baantje. Waar verlangde ze vroeger naar, en hoe gedesillusioneerd is ze geworden omdat het leven niet bracht waar ze over droomde? Hoe machteloos voelt ze zich?

En wat hebben wij vrouwen in deze tijd, in ons deel van de wereld  enorm veel mogelijkheden voor een ander leven, besefte ik weer. De kans om een leven lang te leren en je potentieel te ontsluiten. De mogelijkheid om met een open en nieuwsgierige blik nieuwe levensfasen in te gaan, zoals de overgang, en uit te vinden hoe we daar onze eigen betekenis aan kunnen geven en nieuwe wegen in te slaan.

De overgang riep bij mij aanvankelijk verzet op (“dat geldt niet voor mij”, “daar doe ik niet aan”). Pas toen ik ging beseffen dat ik eerst de feiten moest erkennen, en vervolgens onder ogen moest zien wat het betekende, ontvouwden zich nieuwe mogelijkheden die voor nieuwe spirit zorgden.
Een van de nieuwe impulsen was het werken met de methode van The Desire Map, dat me handvatten gaf om die nieuwe mogelijkheden te zien en er vorm aan te geven. Het heeft onder andere geleid tot de start van Werkende Weg als “2e rijrichting” naast mijn organisatieadvieswerk, en het organiseren van onze lezingenreeks voor vrouwelijke professionals van 45+ (die bij voldoende deelnemers in 2016 wegens succes herhaald wordt). En dat is weer een vliegwiel voor nog meer nieuwe perspectieven.
Daarom ben ik ook zo van binnenuit gemotiveerd om dit  gedachtegoed met andere vrouwen te delen: hoe kom je van frustratie, vage onrust, ongenoegen of onvrede naar het helder krijgen van je verlangens, en hoe kun je daar regie op nemen binnen de mogelijkheden die er zijn? Er valt als 40’er, 50’er, 60’er nog zoveel te ontdekken!

(Op 9 en 10 oktober gaf ik samen met yogadocent Loes van Beest een kleinschalige workshop over “Leven vanuit verlangen” met behulp van The Desire Mapmethode – met mijn Nederlandse twist eraan. Op 5 en 6 februari 2016 is de volgende. Meer info vind je hier.)

2015-07-08 11.03.55

Duane Hanson, Woman with a purse, 1974