Uit de kast

Over de overgang

Marret Kramer

Toen eind vorig jaar mijn opiniestuk in Trouw “Een normaal gesprek over de overgang” stond, voelde het een beetje als uit de kast komen. Nu was ik ‘officieel’ een vrouw in de overgang – en kennelijk was ik de schaamte voorbij.

Schaamte – hoezo eigenlijk, toen ik ongesteld werd schaamde ik me toch ook niet? En ik besefte weer hoe negatief de connotaties bij ‘overgang’ en ‘menopauze’ zijn. Niet meer vruchtbaar, niet meer jong, niet meer een heel leven voor je.

Zelf legde ik inmiddels andere accenten. Ik ben een senior in mijn werk, durf ja te zeggen tegen spannender opdrachten dan vroeger. Ga ervan uit dat ik nog een jaar of 15 doorwerk. Ben zelfverzekerder, en voel me na de nodige overgangstoestanden blij met m’n lijf. M’n hoofd doet het ook nog uitstekend: zo won ik het Groot Dictee toen ik 53 was – niet gek voor een overgangsvrouw toch?

Dus hoezo al half dood en niet sexy? Tijd om normaal te doen over de overgang lijkt me, nu we onderhand met 1,2 miljoen vrouwen zijn plus alle betrokkenen eromheen. Bij de start van een leertraject met jonge professionals liet ik bij de kennismaking vallen dat het achteraf wat ongelukkig was om zo laat kinderen te krijgen, want de combinatie van pubers en een moeder in de overgang was soms nogal heftig geweest. Die gasten van eind 20 begonnen te lachen van herkenning: ja, dat hadden hun moeders ook. Niks mis mee. Het voelde heel normaal om het er even met een grijns over te hebben.

Voor veel vrouwen op goede posities is het echter nog lang niet zo ver, merken we in reacties op ons initiatief voor de lezingencyclus. Je hebt het er hooguit met vriendinnen over of misschien met andere vrouwen in een zakelijk netwerk. Want het wordt snel geassocieerd met vrouwentoestanden, verzwakking van je positie omdat je je kwetsbaarheid toont.
Of je sluit liever de ogen voor wat er gaande is: nergens last van, nee hoor. Je zou haast denken dat alle vrouwen van de 10% die moeiteloos door deze fase heengaan toevallig in de top zitten. Wat niet het geval is.

Zelf was ik ook van de ontkenning: op mijn 49e werd ik geïnterviewd voor het boek “Vrouwen van Vijftig” en had nog nergens last van. Drie jaar later had ik hevige verschijnselen – maar omdat ik ooit had geroepen dat ik niet aan de overgang deed, was ik ervan overtuigd dat die absoluut niks met de overgang te maken hadden. Pas een paar jaar later was ik eraan toe de vragen onder ogen te zien waar deze nieuwe levensfase me voor stelde. Met onder andere dit initiatief als gevolg. Als bijdrage om een normaal gesprek over de overgang te kunnen voeren!

Welk overgangstype ben jij?

Elke vrouw krijgt te maken met de overgang. En daar gaan we allemaal anders mee om. In onze ervaring zijn er zes types:

De Onwetende
Dit type leeft gewoon haar leven. Ze staat er totaal niet bij stil dat die rare dingen die ze merkt aan haar lijf, of haar stemmingen iets met de overgang te maken hebben. Het gebeurt gewoon. Soms met verstrekkende gevolgen, zoals een burn-out, een scheiding.

De Overschreeuwer
Dit type heeft wel in de gaten dat er wat loos is. En daar is ze tamelijk pissed off over. Hoezo levert het leven haar deze streek?! Dat wil ze nog wel eens afreageren op haar omgeving. De directeur is dan een enorme eikel. Het team deugt sowieso niet. En hoezo heb ik überhaupt nog een relatie met jou?!

De Ontkenner
Dit type heeft een donkerbruin vermoeden dat ze overgangsklachten heeft. Maar daar wil ze beslist niets van weten. Haar motto: ‘De overgang, daar doen we niet aan.’ Niet zeuren, gewoon doorgaan en net doen of er niets aan de hand is – dan waait het toch wel over? In volledige ontkenning dus.

De Overgangster-girl
Dit type denkt: ‘Yep, ik zit in de overgang, het is af en toe gedoe ja – en daar maken we maar het beste van.’ En passant probeert ze er nog een beetje lol van te hebben. Heeft Madonna per slot van rekening toch ook?

De ‘O, godin in ons!’
Dit type ziet de overgang als een puur spirituele ervaring. Vrouwen zijn daarin héél bijzonder. De overgang is een ontwikkeling die je kunt gebruiken om nog beter in contact te komen met ons hogere Zelf. Opvliegers? Nee, dat zijn vonken van het goddelijke.

De Ongelovige
Dit type behoort tot de 10% vrouwen in de overgang die helemaal nergens last van heeft. Sterker nog: het kan er zelfs toe leiden dat ze vindt dat die andere 90% niet zo moet miepen.

Staat jouw type er niet bij? Voeg jouw type hier beneden toe! 🙂